อุปมาอุปมัย หมวด ก

* กรอบเป็นข้าวเกรียบ
* กรีดกรายเป็นนางพญา
* กรีดกรายเป็นนางหงส์
* กลมเกลี้ยงราวกับกลึง
* กลมเป็นลูกมะนาว ลูกบิลเลียด
* กลับกลอกเป็นกระบอกจังหัน
* กลิ้งเป็นลูกขนุน
* กลิ้งเป็นลูกมะนาว
* กลิ้งเหมือนน้ำบนใบบอน
* กองเป็นภูเขาเลากา
* กอดมือนั่งเหมือนลิงจอ
* กินเหมือนหมู, กินอย่างหมู
* กินเผื่อหมา
* กินเป็นพายุบุแคม
* เกลี้ยงเหมือนล้างน้ำ
* เกลี้ยงเหมือนหัวล้าน
* แก้มเป็นสีกุหลาบ
* แก้มแดงเหมือนลูกท้อ
* เกลื่อนเป็นเทกระจาด

----------------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ

กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

อุปมาอุปมัย หมวด ฉ - ซ

หมวด ฉ

* เฉาเหมือนถูกน้ำร้อนลวก

-----------------------------------------------------------------------

หมวด ช

* ชีดเป็นน้ำยาเย็น
* ใช้เงินเป็นเบี้ย
* ชักจนตาตั้ง
* ช้าเป็นเต่า

----------------------------------------------------------------------

หมวด ซ

* ซักเหมือนตุลาการ
* ซักเป็นศาลที่สอง
* ซึมกระทือเหมือนคนอดนอน
* ซูบซีดเหมือนคนรื้อไข้

------------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ


กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

อุปมาอุปมัย หมวด จ

* จมูกไวเหมือนมด
* จ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ
* จ้องราวกับแมวตะครุบเหยื่อ
* จืดชืดเป็นน้ำยาเย็น
* แจวอ้าวเป็นเรือยนต์
* ใจดีเป็นพระ
* ในดีเป็นพระเวสสันดร
* ใจกว้างอย่างมหาสมุทร
* ใจเสาะเป็นปลาสิว
* ใจเสาะเป็นเจ๊ก

-----------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ


กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

อุปมาอุปมัย หมวด ง

* งงเหมือนไก่ไก่ตาแตก, งงเป็นไก่ตาแตก
* งุ่มง่ามเป็นคนแก่
* ง่ายเหมือนเป่าสาก, เงียบเป็นเป่าสาก
* เงียบเป็นป่าช้า

------------------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ


กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

อุปมาอุปมัย หมวด ค

* คมเป็นมีดโกน
* คดเหมือนมีเคียวอยู่ในท้อง
* คลานเหมือนเต่า
* คะนองเหมือนม้า
* คิ้วโก่งดังวงเดือน
* คิ้วโก่งเหมือนคันศร
* คิ้วโก่งเหมือนวาด
* แคบเป็นรูหนู
* แค่มือเอื้อม

----------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ



กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

อุปมาอุปมัย หมวด ข

* ขดเป็นวงเป็นกง
* ขดเป็นเกลียว
* ขมเหมือนบอระเพ็ด
* ขมเหมือนยาขม
* ขายาวเหมือนนกกระยาง
* ขาลีบเหมือนตะเกียบ
* ขาวเหมือนแป้ง
* ขาวเหมือนหยวก
* ขาวเหมือนไข่ปอก
* ขาวเหมือนสำลี
* ขี้ตืดเป็นตังเม
* ขี้เหนียวเหมือนตังเม
* ขี้แยเหมือนเด็ก
* ขี้หลงขี้ลืมเหมือนตาแก่, เหมือนคนแก่
* ขุ่นเป็นตม
* ขุ่นเป็นตะกอน
* เขียวเหมือนมรกต

---------------------------------
แหล่งอ้างอิง : สำนวนโวหารไทยและคำเปรียบเทียบ
โดย : แมงก่ำเบ้อ
กรุณาอย่า copy เพื่อนำไปเป็นการค้า

ประเภทและประโยชน์

ประเภท

แบ่งออกได้ ๒ ประเภท

๑. มีเสียงสัมผัสคล้องจอง เช่น หมูเห็ดเป็ดไก่ ,รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี, ฯลฯ
๒. ไม่มีเสียงสัมผัสคล้องจอง เช่น ย้อมแมวขาย นกน้อยทำรังแต่พอตัว ฯลฯ

ประโยชน์สำนวนโวหาร
๑. ทำให้ใช้ภาษาในการเขียน ความเรียงต่าง ๆ ได้ดีขึ้น ช่วยเพิ่มคุณค่า 
และความน่าเชื่อถือของความเรียงที่เราเขียนขึ้น
๒. ทำให้ได้คติสอนใจ ด้านต่าง ๆ ตัวอย่าง เช่น
     * ด้านการศึกษาเล่าเรียน เช่น ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด
     * ด้านการครองเรือน เช่น ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามใจผู้นอน
     * ด้านการคบค้าสมาคม เช่น คบคนให้ดูหน้า ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ
     * ด้านความรัก เช่น ยามรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน
๓. ทำให้ทราบความเป็นอยู่ของคนในสังคม ในสมัยท่เกิดสำนวนโวหารนั้นว่า
มีความหมายอยู่อย่างไร เช่น น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า, หมูไปไก่มา ฯลฯ
๔. เป็นการรักษาวัฒนธรรมทางภาษาอันเป็นมรดกอันล้ำค่าของไทยให้
ลูกหลานได้ภูมิใจกัน



กรุณาอย่า copy เพื่อไปเป็นการค้า